< Terug naar 'Startpagina'

Herinnering aan Merel Verwilt

Een hartverwarmende engelenviering
Artikel uit De Morgen

Een hartverwarmende engelenviering

Merel was als baby al aanwezig op onze eerste bijeenkomst in 1998, georganiseerd door de ouders van Laurens, die helaas ook niet meer bij ons is. Merel en Laurens waren kleine maar dappere pioniers in onze strijd voor betere terugbetaling van verzorgingsmateriaal en professionele begeleiding op medisch en psychosociaal vlak van onze kinderen met EB.

Afscheid nemen van een kind is zwaar, woorden schieten te kort. Merels familie en vrienden zorgden voor een hartverwarmende engelenviering. Mooier dan zij kunnen wij het niet uitdrukken.

Een dag zonder huilen, een dag zonder pijn, een dag zonder blaasjes, dat lijkt ons wel fijn. Een dag zonder naalden, zalf en verband, een dag lachend opstaan, da’s toch plezant. Een dag zonder de vrees voor het minste stootje en je echt zien spelen met het hele zootje. Een dag zonder gevoelens van diepe schuld voor dat ongezond gen dat we gaven en dat je lichaam vult. Een dag zonder onze ogen te moeten sluiten voor dat onwetend staren van “zij daarbuiten”. Nu, in de hemel, zal men vast wel een middeltje stomen om je huid te genezen, om nooit meer los te komen.

Wim en Annick

[naar boven]

Artikel uit De Morgen

Klik op de afbeelding om het volledige artikel te lezen.
Fotograaf afscheidsfoto Merel: Photology, Antwerpen (http://www.photology.net)

[naar boven]